Η συμπεριφορά μπορεί να επηρεαστεί από γεγονότα που συνέβησαν σε προηγούμενες γενιές και τα οποία περνούν στις επόμενες με τη μορφή γενετικής μνήμης, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Πειράματα σε ποντίκια έδειξαν ότι ένα τραυματικό γεγονός μπορεί να επηρεάσει το DNA των σπερματοζωαρίων και να αλλάξει τον εγκέφαλο και την συμπεριφορά των επόμενων γενεών.
Σύμφωνα με την έρευνα, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Neuroscience», τα ποντίκια που εκπαιδεύονται να αποφεύγουν μία μυρωδιά, μπορούν να «μεταδώσουν» την απέχθειά τους γι’ αυτήν στα «εγγόνια» τους.
Οι ειδικοί λένε ότι τα ευρήματα αυτά είναι σημαντικά για την έρευνα των φοβιών και των αγχωδών διαταραχών.
Την έρευνα πραγματοποίησαν επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Emory, στην Ατλάντα, οι οποίοι εκπαίδευσαν ποντίκια να φοβούνται μια μυρωδιά παρόμοια με αυτήν που έχουν τα άνθη της κερασιάς.
Πριν και μετά την εκπαίδευση των ζώων, οι ερευνητές εξέτασαν το DNA στα σπερματοζωάρια τους. Έτσι διαπίστωσαν ότι ένα τμήμα του DNA που είναι υπεύθυνο για την ευαισθησία στην μυρωδιά αυτή έγινε πιο ενεργό όταν τα ζώα έμαθαν να την φοβούνται.
Εξετάζοντας στη συνέχεια τους απογόνους των ποντικιών, αλλά και τους απογόνους των απογόνων τους, ανακάλυψαν ότι και αυτές οι γενιές ήταν «εξαιρετικά ευαίσθητες» στη μυρωδιά από τα άνθη της κερασιάς και την αππέφευγαν, παρότι ουδέποτε είχαν εκτεθεί σε αυτήν.
Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης αλλαγές στην δομή των εγκεφάλων των ζώων.
«Τα βιώματα ενός γονιού, ακόμα και πριν από την σύλληψη, επηρεάζουν σημαντικά την δομή και την λειτουργία του νευρικού συστήματος των επόμενων γενεών», γράφουν οι ερευνητές στο άρθρο τους.
Και συμπληρώνουν ότι τα ευρήματά τους παρέχουν ενδείξεις για την ύπαρξη «διαγενεαλογικής επιγενετικής κληρονομιάς» - ότι, δηλαδή, το περιβάλλον μπορεί να επηρεάσει τα γονίδια ενός ατόμου και αυτό να μεταδοθεί στους απογόνους του.
«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως ό,τι συμβαίνει στο σπερματοζωάριο και το ωάριο θα επηρεάσει τις επόμενες γενεές», δήλωσε ο ερευνητής δρ Μπράιαν Ντίας,από το Κέντρο Συμπεριφορικής Νευροεπιστήμης του Τμήματος Ψυχιατρικής του Emory.
Από την πλευρά του, ο δρ Μάρκους Πέμπρι, καθηγητής Κλινικής Γενετικής στο University College του Λονδίνου (UCL), σχολίασε ότι τα νέα ευρήματα «έχουν εξαιρετικά μεγάλη σημασία για τις φοβίες, τις αγχώδεις και τις μετατραυματικές διαταραχές» και αποτελούν «πειστικές ενδείξεις» ότι μια μορφή ανάμνησης μπορεί να μεταδοθεί μεταξύ των γενεών.
«Είναι καιρός οι ερευνητές της δημόσιας υγείας να λάβουν σοβαρά υπ’ όψιν τις διαγενεαλογικές αντιδράσεις», είπε στο BBC.
Όσον αφορά το πως μπορεί ο φόβος μιας μυρωδιάς να επηρεάσει το DNA, οι ερευνητές του Emory εικάζουν ότι είτε μόρια της μυρωδιάς εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και επηρεάζουν απ’ ευθείας την παραγωγή σπερματοζωαρίων, είτε ότι ένα χημικό μήνυμα που παράγει ο εγκέφαλος σε αντίδραση στην φοβία φτάνει έως το σπερματοζωάριο και αλλάζει το DNA του.
Πηγή: ygeia.tanea.gr