Η μοναξιά γίνεται αιτία απομόνωσης και αυτό πλέον δεν είναι κάτι που απλώς συμπεραίνουμε, αλλά πλέον τεκμηριώνεται και επιστημονικά. Η μοναξιά ενεργοποιεί τις ίδιες περιοχές του εγκεφάλου που είναι σε επαγρύπνηση όταν νιώθουμε ενεργή απειλή, διαπιστώνει μια νέα μελέτη. Αυτό μπορεί να κάνει τους ανθρώπους που είναι κοινωνικά απομονωμένοι να βρίσκονται σε μια μόνιμη άμυνα. Δεν το αντιλαμβάνονται ως αρνητικό, αλλά ως μία μορφή αυτοσυντήρησης.
Αυτό μπορεί να δώσει μια εξήγηση γιατί οι μοναχικοί άνθρωποι μπορούν να περιθωριοποιούνται πολύ εύκολα. Ο καθηγητής John Cacioppo, ο οποίος κάνει έρευνες στο συγκεκριμένο θέμα, μιλώντας για μια παλαιότερη μελέτη σχετικά με την περιθωριοποίηση του μοναχικού ανθρώπου, υπογράμμισε: «Διαπιστώσαμε ένα εξαιρετικό πρότυπο μετάδοσης που οδηγεί τους ανθρώπους να μετακινηθούν στην άκρη των κοινωνικών δικτύων όταν νιώθει. Οι περιθωριοποιημένοι άνθρωποι έχουν λιγότερους φίλους, αλλά η μοναξιά τους, τους οδηγεί στο να χάσουν και τους λίγους δεσμούς που τους έχουν απομείνει».
Μια νέα έρευνα που διεξήχθη από τον καθηγητή Cacioppo, συνέκρινε τους εγκεφάλους δύο ομάδων ανθρώπων: των μοναχικών και των μη μοναχικών. Και οι δύο ομάδες ήταν συνδεδεμένοι με ένα μηχάνημα EEG για τη μέτρηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας γύρω από τον εγκέφαλο, ενώ από έναν πίνακα μπροστά τους περνούσαν γραμμένες διάφορες λέξεις.
Οι εγκέφαλοι των μοναχικών ανθρώπων κατάφερναν να εντοπίζουν πολύ πιο γρήγορα τις λέξεις που σχετίζονται με την κοινωνική απειλή - ως «εχθρική» - από τους μη-μοναχικούς ανθρώπους.
Στην πραγματικότητα, οι μοναχικοί άνθρωποι "ενοχλούνταν" πιο εύκολα από τις λέξεις με αρνητική χροιά σε γενικές γραμμές. Αυτό, ενώ φαίνεται να τους κάνει να βρίσκονται σε εγρήγορση και να είναι πιο προστατευμένοι, δυστυχώς τους οδηγεί σε απομόνωση.
