ΑΡΘΡΟ: Christopher Hooton
Μια κουταλιά κρυστάλλου έχει τη δυνατότητα να απορροφήσει όλο το οξυγόνο ενός δωματίου.
Το να έχουμε τη δυνατότητα να αναπνέουμε κάτω από το νερό ήταν πάντα ένα συναρπαστικό ενδεχόμενο για την ανθρωπότητα, αλλά οι ογκώδης φυάλες και οι αναπνευστικές μάσκες αφαιρούν όλο το ρομαντικό στοιχείο της ιδέας.
Ωστόσο πολύ σύντομα ίσως να μη μας είναι αναγκαίες, χάρις στη δημιουργία του «Aquaman Crystal» ή για να χρησιμοποιήσουμε τη σωστή του ονομασία "[{(bpbp)Co2II(NO3)}2(NH2bdc)](NO3)2 * 2H2O".
Μια κουταλιά κρυστάλλου έχει τη δυνατότητα να απορροφήσει όλο το οξυγόνο ενός δωματίου.
Το υλικό αυτό έχει τη δυνατότητα να αποθηκεύει το αέριο σε πολύ μεγαλύτερη συγκέντρωση από τις φυάλες οξυγόνου, το οποίο σημαίνει πως θα ήταν πολύ μικρότερες σε μέγεθος και πολύ ελαφρότερες ώστε να τις κουβαλάμε πιο εύκολα - και μπορούν να απελευθερώνουν οξυγόνο αργά όταν τις υποβάλλουμε σε μικρή ποσότητα θερμότητας.
Η καθηγήτρια Christine McKenzie λέει πως ο κρύσταλλος θα ήταν χρήσιμος για όσους πάσχουν από καρκίνο των πνευμόνων οι οποίοι πρέπει να κουβαλάνε πάντα μαζί τους βαριές φυάλες, αλλά καθώς και οι δύτες ίσως μια μέρα να μπορέσουνα να αφήσουν σπίτι τις φυάλες οξυγόνου και αντί για αυτές να παίρνουν οξυγόνο από αυτό το υλικό καθώς «φιλτράρει» και συγκεντρώνει οξυγόνο από τον αέρα ή το νερό το οποίο το περιβάλλει.
«Μερικοί κόκκοι περιέχουν αρκετό οξυγόνο για μια αναπνοή και καθώς το υλικό μπορεί να απορροφά οξυγόνο από το νερό γύρω από το δύτη και να του παρέχει έτσι οξυγόνο, ο δύτης δεν θα χρειάζεται να έχει μαζί του παραπάνω από αυτούς τους ελάχιστους κόκκους,» προσθέτει.
«Όταν η ουσία είναι εμποτισμένη με οξυγόνο, μπορεί να συγκριθεί με μία φυάλη καθαρού οξυγόνου υπό πίεση – η διαφορά είναι πως αυτό το υλικό μπορεί να κρατήσει τριπλάσιο οξυγόνο.»
Το «Aquaman Crystal» στη συνοχή του είναι σαν σφουγγάρι και χρησιμοποιεί δεσμούς κοβαλτίου σε οργανική μοριακή δομή, παίρνοντας έτσι το παρατσούκλι του από τον ήρωα των κόμικ που μπορεί και κολυμπάει υποβρύχια.
«Το κοβάλτιο δίνει στο νέο υλικό ακριβώς τη μοριακή και ηλεκτρονική δομή που του επιτρέπει να απορροφά το οξυγόνο από το περιβάλλον του,» λέει η McKenzie. «Μικρές ποσότητες μετάλλου είναι απαραίτητες για την απορρόφηση του οξυγόνου, οπότε στην πραγματικότητα δεν πρέπει να μας εκπλήσει το ότι βλέπουμε αυτό το αποτέλεσμα στο νέο μας υλικό.»
Οι επιστήμονες τώρα ερευνούν το κατά πόσο η απελευθέρωση οξυγόνου μπορεί να πυροδοτηθεί από το φως, αν και σε αυτό το σημείο ο κρύσταλλος είναι δύσκολο να συντεθεί σε μεγάλες ποσότητες εξαιτίας της πολύπλοκης χημικής του σύνθεσης.
Πρόσφατη ενημέρωση: ‘Ενας εκπρόσωπος του Πανεπιστημίου Syddansk έχει εκδώσει αναθεωρημένη εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της ένωσης. Δήλωσε πως: « Απλώς ενημερώνω το άρθρο στην ιστοσελίδα μας επειδή καθώς φαίνεται η καθηγήτρια McKenzie έκανε ένα λάθος στους υπολογισμούς της. Σημειώστε πως δεν χρειάζεται μια κουταλιά από το υλικό για το οποίο μιλάμε και το οποίο είναι ικανό να αδειάσει ένα δωμάτιο από το οξυγόνο αλλά χρειάζονται 10 λίτρα από αυτό το υλικό. Ζητούμε συγγνώμη.»
Ωστόσο το υλικό μπορεί να αντλήσει εύκολα οξυγόνο από το νέρο όσο και από τον αέρα, οπότε εξακολουθεί να είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση για το μέλλον της υποβρύχιας κατάδυσης.
Πηγή:independent.co.uk