Το σώμα μας είναι έξυπνο. Έχει τη δική του προσωπικότητα με τα υπερ και τα κατά, με τις αδυναμίες και τις ατέλειές του. Ξέρει και θυμάται πράγματα. Μαθαίνει, υποφέρει και δουλεύει σκληρά…
Ο χορός μου έσωσε τη ζωή, ή τουλάχιστον έτσι φαινόταν εκείνη την περίοδο της ζωής μου, επισημαίνει η Donna Flagg. Ήμουν ένα παιδί με δυσλεξία, γεγονός που δεν είχε περάσει απαρατήρητο στο σχολείο. Οι γονείς μου, ανήσυχοι για την αυτοεκτίμησή μου, με έγραψαν σε μία σχολή χορού με την ελπίδα να βρω κάτι στο οποίο θα μπορούσα να διαπρέψω και το οποίο θα βοηθούσε να αντισταθμίσει τις αρνητικές επιπτώσεις του να βυθίζεσαι σε ένα σύστημα που δεν αφήνει χώρο για παιδιά που κυριολεκτικά βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά. Το αποτέλεσμα ήταν ότι, σε αυτή την πολύ νεαρή ηλικία, ερωτεύτηκα.
Απέφευγα τις παραστάσεις. Προτιμούσα να βρίσκομαι στα παρασκήνια. Δε μου άρεσε να με κοιτούν πολλοί άνθρωποι και επίσης δε μου άρεσε να συναγωνίζομαι με άλλους χορευτές. Αυτό που πραγματικά μου άρεσε ήταν να μαθαίνω πρώτα και μετά να χορεύω. Ακόμα και σήμερα, δεν απολαμβάνω τίποτα περισσότερο από ένα άδειο δωμάτιο με ξύλινα πατώματα, καθρέφτες, ένα πιάνο και μία μπάρα.
Τώρα που έχω μεγαλώσει αρκετά, έχει περάσει ανεπιστρεπτί ο καιρός που φορούσα τα κορμάκια, τα καλσόν και είχα τον κότσο μου. Τώρα πια δεν έχω την ίδια ικανότητα για άλματα, στροφές και τινάγματα. Παρόλα αυτά έχω καλή σχέση με το σώμα μου, την οποία εκτίμησα βαθιά με τη βοήθεια του χορού. Και αυτό γιατί ο χορός σε διδάσκει να επικοινωνείς χωρίς λέξεις. Σε διδάσκει να αισθάνεσαι, όχι μόνο αυτό που υπάρχει στο κορμί σου, αλλά και στην καρδιά και στην ψυχή σου.
Σε έναν κόσμο όπου αξία έχει μόνο η γνωστική εμπειρία, το μυαλό είναι πανίσχυρο και δημιουργεί κανόνες, οι άνθρωποι έχουν μάθει να πορεύονται στη ζωή μόνο με το κεφάλι, με τη λογική δηλαδή. Αλλά είναι πολύ δύσκολο να μάθουμε για τη ζωή, ακατόρθωτο να επικοινωνήσουμε με άλλους ανθρώπους και ανεπιτυχές να καταλάβουμε τους εαυτούς μας αν καθοδηγούμαστε μόνο από τη λογική. Η καρδιά χτυπά και το πνεύμα αναπνέει, μόνο όταν το μυαλό δεν έχει τον πλήρη έλεγχο. Γι αυτό το λόγο ο χορός αποτελεί ευκαιρία για κάθε ηλικία. Αναγκάζει τον εγκέφαλο να παραιτηθεί από τον πλήρη έλεγχο και να μοιράσει τη δύναμή του σε όλο το σώμα το οποίο με τη σειρά του δημιουργεί μια πιο ολοκληρωμένη και πολυδιάστατη εμπειρία.
Ακούω συνέχεια ανθρώπους να λένε πως δε θέλουν να χορέψουν ή ακόμα και να προσπαθήσουν, επειδή πιστεύουν πως δε μπορούν. Πολλοί από αυτούς φοβούνται οτι φαίνονται ανόητοι όταν χορεύουν. Αλλά ο χορός δεν είναι για να αισθάνεσαι όμορφα. Σε κάνει να αισθάνεσαι κάτι μέσα σου – οτιδήποτε και να είναι αυτό – και να το εκφράζεις. Μπορεί να είναι όμορφο, μπορεί και όχι. Υπάρχουν χορευτές που είναι σκοτεινοί και άσχημοι και άλλοι που είναι λαμπεροί και όμορφοι. Υπάρχει ο θυμός, η χαρά και η λύπη. Η κίνηση μπορεί να πει τα πάντα. Και αυτό είναι που κάνει το χόρο τόσο ξεχωριστό και θαυμαστό. Μας αφήνει να αισθανθούμε αυτό που το μυαλό δε μας επιτρέπει, και με το μυαλό εκτός ελέγχου μπορούμε να δημιουργήσουμε υπέροχα πράγματα.
Υπάρχει μία αλήθεια στο σώμα μας που επεκτείνεται πέρα του σωματικού. Το σώμα μπορεί να εκφράσει ένα είδος ειλικρίνιας που το μυαλό ποτέ δε θα μπορούσε. Από φυλετικές τελετές μέχρι θεραπευτική χρήση, ο χορός χρησιμοποιείται για να απελευθερώσει ό,τι κρύβεται μέσα μας. Μερικοί πιστεύουν ότι δημιουργεί πνευματική διαύγεια, και όσοι έχετε εμπειρία πάνω σε αυτό σίγουρα θα συμφωνήσετε.
Είτε το ονομάσουμε χορό, είτε το αποκαλέσουμε κίνηση ή ακόμα και ελευθερία σώματος, σου δίνει τη δυνατότητα να βρεις και να συνδεθείς με αυτό που μπορεί εσύ να είσαι. Το σώμα μας είναι έξυπνο. Έχει τη δική του προσωπικότητα με τα υπερ και τα κατά, με τις αδυναμίες και τις ατέλειές του. Ξέρει και θυμάται πράγματα. Μαθαίνει, υποφέρει και δουλεύει σκληρά. Και μερικές φορές, ακόμα και πολύ συχνά λειτουργεί με δική του πρωτοβουλία. Και για όλους αυτούς τους λόγους, αξίζει την προσοχή μας και το σεβασμό μας. Όσο περισσότερο γνωρίζουμε το σώμα μας, τόσο περισσότερο ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας.
Ωστόσο, εάν και όποτε, αποφασίσεις να επισκεφθείς αυτό το μέρος του εαυτού σου, είτε χορεύεις με παρέα είτε μόνος, με μουσική ή χωρίς, μέρα ή νύχτα , η ομορφιά και η μαγεία του χορού θα είναι πάντα εκεί για σένα. Όπως και οι άλλες μορφές τέχνης, έτσι και ο χορός δημιουργήθηκε και αντικατοπτρίζει τους βασικούς ρυθμούς της γης, του σύμπαντος και της ζωής. Όποια στιγμή και να κινείσαι, όπου και να βρίσκεσαι, έχεις τη δυνατότητα της πρόσβασης σε έναν κόσμο που διερευνά το φάσμα των ανθρώπινων συναισθημάτων.
Αυτό που τότε ξεκίνησε ως σανίδα σωτηρίας για ένα παιδί που θα το «έπνιγε» το σύστημα, κατέληξε να είναι το μεγαλύτερο δώρο της ζωής μου. Ποτέ δεν είναι αργά να μαζέψεις τα κομμάτια σου μέσα από το χορό ή την κίνηση και την έκφραση. Και μέσα από αυτή τη διαδικασία είναι που θα μάθεις το ποιός είσαι ώσπου στο τέλος θα καταλάβεις πώς είναι η πραγματική ελευθερία.
Επιμέλεια/Μετάφραση για το Psyhealth: Ευτυχία Βαϊμάκη, MSc Μετάφρασης, eutuxia.vaimaki@gmail.com
Πηγή: psyhealth.gr (Psychology Today)